معاد
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
معاد - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٦١
این مطلب هم ثابت است که این طور نیست که عوامل خارجی این تأثیر را
به طور مستقیم میگذارند و لذا در جمادات چنین چیزی نیست ، بلکه این
موجود زنده است که در داخل خودش این تغییرات را ایجاد میکند . اصلا خود
نیروی حیات نشان میدهد که یک نیروی هدفدار فعال مدیر مدبری است برای
این پیکر و همان نیروی حیات است که تا نیاز پیدا میشود [١] وضع بدن
را تغییر میدهد . البته قدرتش هم یک قدرت محدودی است . پس همین
نیروی " انطباق با محیط " که در درون موجود زنده هست ، خودش یک
نشانهای است از تأثیر و دخالت به اصطلاح یک عنصر سوم غیر از دو عنصر
موجودی که در همه اشیاء دیگر هست .
مسأله جهش
مسأله جهش یک مسأله بسیار قابل توجه و قابل مطالعه است ، یعنی مسأله جهش ، هدفدار بودن نیروی حیات و دخالت یک عنصر سومی را که یا خود آن شاعر است یا بالاخره از یک مبدأ شاعر اداره و تدبیر میشود ، به نحو خیلی بارزی نشان میدهد . داروین به تغییرات تدریجی قائل بود و میگفت که مثلا تمام این خصوصیاتی که در انسان نسبت به نسلهای خیلی خیلی پیش هست ( فرضا جد این انسان ، آن جدی که به صورت یک حشره بوده است ) تمام اینها تدریجا پیدا شده و بعد تراکم و تکامل پیدا کرده ، از نسلهای پیش به نسلهای بعد منتقل شده و به این صورت در آمده است . گو اینکه همان هم درست نبود ، یعنی نمیشد توجیه کرد . میگفتیم این ساختمان چشم انسان ، این جهاز بسیار عظیم و وسیع چشم و این تجهیزات خیلی زیاد ، چطور پیدا شده ؟ هیچ مانعی ندارد ، همین طور به حسب تصادف ، یکی یکی تدریجا پیدا شده است . اگر در طول میلیاردها سال ، تصادف یک چیزهایی به وجود بیاورد ، خیلی بعید نیست که بالاخره به صورت یک عضوی این طور مجهز در آید . انسان میگفت که چون پیدایش حوادث تکرار شده ، مثلا یک میلیون بار بر روی یک میلیون انسان پیدایش چیزهایی که مفید نبوده تکرار شده ، از بین رفته و آن موجود هم از بین رفته است ، در میان این یک میلیون و یا یک میلیارد ، تصادفا یک چیز نافعی در یکی از آنها[١] حالا چطور نیاز را درک میکند ، این از ما مخفی است .